Kategorie
Aktualności

Polonia Christiana nr 84: Rzeczpospolita niezwyciężona!

Niezwyciężona! Takiej Polsce szczególnie teraz winniśmy służyć, zarówno w zanoszonych do Zbawiciela przez wstawiennictwo Matki Najświętszej modlitwach, jak też i w codziennej pracy. To postulat dla każdego z nas, gdyż dotykający polskiej duszy i mentalności. Ale jest to też postulat nakładający szczególną odpowiedzialność za losy polskiego narodu na rządzących.

Bez względu na szczegółowy scenariusz przyszłej wojny możemy mieć pewność, że wciągnięcie Rzeczypospolitej w jej niszczycielski wir będzie jednym z priorytetów antychrześcijańskiej Rewolucji. Zaprawdę, z jej perspektywy poważne osłabienie, a kto wie, może i unicestwienie ostatniego na Zachodzie katolickiego kraju (pozornie tylko i chwilowo niewiele znaczącego, a w istocie dysponującego wciąż groźnym potencjałem i na dodatek notującego ostatnio wzrost tendencji kontrrewolucyjnych) stanowi wartość nieporównanie większą niż przewaga tej czy innej ze światowych potęg, które i tak Złemu są poddane (Łk 4, 6).

Rzeczpospolita niezwyciężona! to główny temat 84. wydania „Polonia Christiana”. W jego ramach zachęcamy Państwa do lektury aż ośmiu interesujących tekstów.

Ponadto, warto pochylić się nad wywiadem z Wiesławem Miśkiem ze Społecznego Komitetu 14 czerwca 1940 roku, który przypomina, że Niemcy po dziś dzień nie rozliczyli się ze zbrodni i grabieży dokonanych na naszym narodzie. Uwagę przykuwa także artykuł Andrzeja Solaka, w którym autor przypomina o wydarzeniach ze stycznia 1972 r. w Irlandii Północnej, kiedy to katolicką manifestację krwawo rozbiły wojska okupacyjne. Po latach dowiedziono niewinności wszystkich ofiar, choć zaniechano wyciągnięcia konsekwencji wobec osób odpowiedzialnych za rzeź.

Gorąco polecamy serię tekstów poruszających bieżące problemy Kościoła, w tym artykuły autorstwa red. Pawła Chmielewskiego (Katolicyzm zielonoświątkowy?), ks. prof. Pawła Bortkiewicza (Nie ma wolności w grzechu!) oraz red. Grzegorza Górnego (Śladami kardynała Newmana). Każdy z nich niesie światełko wiary, nadziei i miłości, tak potrzebnej w czasach niespotykanego zamętu i kryzysu autorytetów.

Przypominamy, iż poza bieżącym wydaniem – dostępnym zarówno w wersji papierowej, jak i elektronicznej – wszyscy nasi Darczyńcy mają możliwość korzystania z archiwum „Polonia Christiana”, zawierającego cyfrowe wersje, począwszy od pierwszego numeru pisma. W naszym serwisie, przy każdym z wydań, prezentujemy także dossier oraz spisy treści, pozwalające zorientować się w tematyce konkretnego wydania. Zapraszamy do lektury!

SPIS TREŚCI NUMERU

EDYTORIAL

            2          Jerzy Wolak Wojna o sukcesję polską

 

POLSKA

            3          Tomasz D. Kolanek Potrzebujemy zwycięstwa!

            6          Niemcy nie rozliczyli się ze zbrodni i grabieży Rozmowa z Wiesławem Miśkiem

            10        Marcin Więckowski Głodomór czy Hołodomor?

            12        Jakub Majewski Mur w sercu Rzeczypospolitej

            16        Piotr Doerre Pożytki z piątej kolumny

 

ŚWIAT

            18        Jan Bereza Gambit Putina

 

POLEMIKA

            21        Hanna Dobrowolska Egzemplifikacje mijające się z prawdą

            22        Kinga Wenklar Banalizacja, infantylizacja, miałkość

 

GOSPODARKA

            24        Jakub Wozinski Uzależnieni od dotacji

 

KOŚCIÓŁ

            27        Paweł Chmielewski Katolicyzm zielonoświątkowy?

            31        Mateusz Ochman Raport o stanie wwwiary

            32        ks. Paweł Bortkiewicz tchr Nie ma wolności w grzechu!

 

PSYCHOLOGIA

            34        Kinga Wenklar Psychoterapia a logika ofiary

            37        Katarzyna Wozinska Psychoterapia okiem katolika

            40        Piotr Boroń Skrajna perfidia

 

CYWILIZACJA

            42        Mariola Szymkiewicz Kryzys tożsamości

            45        Jakub Majewski Epidemia bezpłodności

            48        Andrzej Pilipiuk Jak umierają książki

 

ORDO IURIS

            50        Jerzy Kwaśniewski Czy nadchodzi rząd światowy?

 

CREDO

            74        o. Jan Strumiłowski ocist Pochwała pobożności tradycyjnej

 

FELIETONY

            15        x. Roman Kneblewski Demo-N-kracja

            26        Krystian Kratiuk Sojusz tronu i szatana

            52        Valdis Grinsteins Krwawy raj

            73        Bogusław Bajor Świat szaleje, a Krzyż stoi

 

HISTORIA

            76        Andrzej Solak Krwawa Niedziela w Derry

            80        Marcin Więckowski Jak lewica wygrała wojnę w Wietnamie… dwa razy

 

KU BOGU W WIEKU NIEWIARY

            84        Grzegorz Górny Śladami kardynała Newmana

 

NASZE DZIEDZICTWO

            86        Jan Gać Ołtarz Mariacki w miniaturze

 

DOBRE CZYTANIE

            90        Piotr Podlecki Opowieść o domu

 

PRAWDA, DOBRO, PIĘKNO

            92        Leonard Przybysz Żyd spełniony

 

NA PRAWO OD EKRANU

            93        Jerzy Wolak Kosmos i miecz

 

WOKÓŁ KUCHNI

            94        Dorota Matacz-Bajor Nie(ch) żyje bal!

 

KRZYŻOWIEC XX WIEKU

            96        Plinio Corrêa de Oliveira Elegancja – próżność czy cnota?

 

TEMAT NUMERU: Rzeczpospolita niezwyciężona

            53        Jerzy Wolak Niezwyciężona!

            57        Jakub Majewski Na skraju czy w epicentrum?

            60        Adam Kowalik Waleczny Polak na marsowym polu

            62        Gorzki jest pokój w ustach moich Rozmowa z Jackiem Hogą

            67        Sławomir Skiba Przywitanie z bronią

            68        Nasz święty obowiązek Rozmowa z ks. Marcinem Kostką FSSP

            71        Valdis Grinsteins Wojna a Rewolucja

            72        Jadwiga Wolak Morituri te salutant

Kategorie
Środowiska-zwyczaje-cywilizacja

Paweł Chmielewski: Katolicyzm zielonoświątkowy?

Katolicyzm w Polsce staje się coraz bardziej zielonoświątkowy. Wspólnoty charyzmatyczne przeżywają w naszym kraju prawdziwy rozkwit. Niestety, nie wszystkie środowiska potrafią utrzymać się w ryzach racjonalności. Ruch charyzmatyczny jest bardzo podatny na przejmowanie praktyk czysto szamańskich i magicznych. I nie wygląda na to, by biskupi w naszym kraju mieli ochotę zmierzyć się z tym problemem – pisze na łamach „Polonia Christiana” red. Paweł Chmielewski.

W całym świecie zachodnim, także w Polsce, wiara katolicka i chrześcijańska w ogóle przeżywa bardzo głębokie przemiany. Jednym z motorów tego procesu jest postępujący trend laicyzacji. Przykładowo w naszym kraju jeszcze trzydzieści lat temu przynajmniej raz w tygodniu praktykowało 69,5 procent społeczeństwa. Dzisiaj to 42,9 procent. Sekularyzacja dotyczy przede wszystkim młodych. W grupie wiekowej 18–24 lat praktykuje 23 procent osób, w grupie trzydziestolatków – 26 procent. Zmiany dotyczą zwłaszcza – choć nie tylko – największych miast, gdzie regularnie praktykuje zaledwie 27,4 procent.

To oznacza, że nawet jeżeli laicyzacja zostałaby dzisiaj całkowicie zatrzymana, za pięćdziesiąt lat tylko co czwarty Polak uczęszczać będzie na Mszę Świętą.

Prawdopodobnie odsetek ten będzie za pół wieku zdecydowanie mniejszy. Podobne zmiany albo już dotknęły wiele państw świata (jak Niemcy, Francję czy Wielką Brytanię) albo dotykają ich właśnie teraz (Stany Zjednoczone, kraje Ameryki Łacińskiej, w tym Brazylię). Tradycyjne przeżywanie wiary jest globalnie zjawiskiem coraz rzadszym, będąc zastępowane przez nowe formy religijności.

Charyzmatyczny boom

Szczególną karierę na świecie robi obecnie ruch charyzmatyczny. Mieszczą się w nim bardzo różne środowiska, grupy i organizacje. W Polsce to zarówno Ruch Światło–Życie, jak i Odnowa w Duchu Świętym (Odnowa Charyzmatyczna), ale także wiele małych wspólnot o charakterze katolickim, katolicko-protestanckim lub czysto protestanckim.

Ruch charyzmatyczny ma swoje korzenie w protestanckich środowiskach Stanów Zjednoczonych. Współcześni charyzmatycy odwołują się chętnie do spotkania modlitewnego, które odbywało się przy Azusa Street w Los Angeles w roku 1906. Miało tam dojść do tak zwanego przebudzenia czy też wylania Ducha Świętego. Od lat pięćdziesiątych religijność zielonoświątkowa zaczęła przenikać do Kościoła katolickiego i tradycyjnego protestantyzmu w Ameryce Północnej, a od lat sześćdziesiątych również w Europie. Prawdziwy „boom” nastąpił w latach osiemdziesiątych. Dzisiaj na wszystkich kontynentach istnieją już niezliczone „wolne kościoły” czy wspólnoty o bardzo luźnej bądź nawet płynnej identyfikacji, co wiąże się z budowaniem przekonania o powstawaniu chrześcijaństwa ponaddenominacyjnego.

Według danych z roku 2019 na świecie jest blisko 650 milionów protestantów zielonoświątkowych. Ich liczba błyskawicznie rośnie, zarówno wskutek rozwoju ludnościowego w krajach globalnego południa, jak i z powodu niezwykle licznych przejść do wspólnot pentekostalnych z tradycyjnych kościołów protestanckich a także z Kościoła katolickiego. Klasycznym tego przykładem jest Brazylia. W roku 1970 katolicy stanowili w tym kraju 90 procent ludności. Dzisiaj stanowią zaledwie 50 procent populacji. Większość odchodzących od Kościoła nie wybiera ateizmu, ale wspólnoty zielonoświątkowe, które zrzeszają dziś około 30 procent Brazylijczyków. Jeżeli potraktujemy wspólnie pentekostalnych protestantów oraz charyzmatycznych katolików, to może okazać się, że stanowią oni już teraz największą grupę religijną na świecie.

Poważne ogłupienie

Współczesny ruch charyzmatyczny, ujęty całościowo i w ogólności, bazuje na emocjach, cudach (domniemanych lub autentycznych) oraz szeregu praktyk z pogranicza sentymentalnej duchowości i psychologii; ma też wiele cech szamańskich i magicznych. Na YouTube można odnaleźć tysiące nagrań z całego świata obrazujących te zachowania. To na przykład wprowadzanie wiernych w trans za sprawą hipnozy, tak zwany „spoczynek w Duchu Świętym” polegający na odcinaniu osób uczestniczących w spotkaniu od świadomości czy też tak zwane „błogosławieństwo z Toronto” (Toronto blessing) polegające na doprowadzaniu ludzi do stanu poważnego ogłupienia (wydawania zwierzęcych dźwięków, tarzania się, drgawek i tym podobnych).

Jedną z ulubionych praktyk charyzmatycznych jest też tak zwana „glosolalia”. Chodzi o swoistą paplaninę, pozbawienie używania języka wszelkiego sensu. Miałoby to otwierać na działanie Ducha Świętego. To bardzo popularne również w naszym kraju; w internecie można obejrzeć filmy pokazujące kościoły pełne wiernych, którzy całą grupą bełkoczą, każdy sobie.

Ponadto fundamentalne znaczenie we wszystkich wspólnotach charyzmatycznych ma nieformalny rytuał „chrztu w Duchu Świętym”, który odbywa się zwykle poprzez nakładanie rąk przez liderów danej wspólnoty na osobę pragnącą przyjąć taki „chrzest” mający „odrodzić” ją w Chrystusie w sposób pozasakramentalny.

Wreszcie ruch charyzmatyczny jest niewyobrażalny bez nabożeństw z modlitwą o uzdrowienie, którym przewodniczą różnego rodzaju liderzy. Nakładają ręce na wiernych, przekonując, że są oni w ten sposób uzdrawiani. Nikt nie sprawdza, na ile pojawiające się przy takich okazjach domniemane uzdrowienia są realne i trwałe. Nie przestrzega się też reguł, jakie w roku 2000 roku wyłożyła Kongregacja Nauki Wiary w dotyczącej tego tematu instrukcji Ardens felicitatis desiderium.

Biskupi mało świadomi

Niestety, do polskich biskupów świadomość kontrowersji teologicznych oraz zagrożeń fizycznych i duchowych związanych z ruchem charyzmatycznym przebija się dość powoli. W roku 2015 Konferencja Episkopatu Polski zakazała dwóch czysto pentekostalnych praktyk opartych o myślenie szamanistyczne: spowiedzi furtkowej oraz uzdrowienia z „grzechu pokoleniowego”. Niestety, nie poszły za tym inne działania. Są tymczasem bardzo potrzebne, bo cały czas dochodzi do bardzo poważnych ekscesów.

Przykładowo w roku 2015 w Gryficach, a w roku 2016 w Lesznie, odbywały się rekolekcje, podczas których dzieci były przez rekolekcjonistę obalane na ziemię – miał to być rzekomy spoczynek w Duchu Świętym, a w istocie wprowadzenie w rodzaj transu czy hipnozy. Z kolei w styczniu 2020 roku w Koszarawie (diecezja bielsko-żywiecka) kilkadziesiąt dzieci podczas rekolekcji mających przygotować je do sakramentu bierzmowania zamiast otrzymać katolicką naukę, zostało poddanych szamanistycznym obrzędom pentekostalnym. Wprowadzono je w trans – mdlały, drżały i wymiotowały. Wróciły do domów w fatalnym stanie psychicznym. Sprawą zajęła się prokuratura. Jako świadek-specjalista zeznawał ksiądz profesor Andrzej Kobyliński. Postępowanie jednak zostało umorzone.

Bez wpływów zielonoświątkowych nie byłoby też nigdy dominikanina Pawła M., który przez wiele lat wykorzystywał swoją pozycję duchowego lidera, by molestować, gwałcić i bić kobiety, które udało mu się zmanipulować. Paweł M. nie był wprawdzie charyzmatykiem sensu stricto, ale pełnymi garściami czerpał z tego nurtu.

W roku 2016 ksiądz profesor Andrzej Kobyliński został zaproszony przez Komisję Nauki i Wiary Konferencji Episkopatu Polski do wygłoszenia na posiedzeniu plenarnym KEP wykładu na temat pentekostalizacji. Jego wystąpienie zostało zablokowane przez grupę biskupów, którzy jego krytykę ruchu charyzmatycznego uważają za szkodliwą. Współpraca episkopatu ze środowiskami charyzmatycznymi staje się coraz silniejsza, co uwidacznia się choćby w strukturach i działaniach Zespołu KEP ds. Nowej Ewangelizacji czy Rady KEP ds. Apostolstwa Świeckich.

Jeden dość świeży przykład. Na początku listopada 2021 roku na Jasnej Górze odbyło się forum świeckich „Impuls”, które miało wnieść wkład do polskiego procesu synodalnego. Jako mówców zaproszono całą plejadę liderów rozmaitych wspólnot charyzmatycznych – także takich, które działają na granicy katolicyzmu i protestantyzmu. Wydarzeniem krytycznie nie zainteresował się w Polsce nikt oprócz środowiska Stowarzyszenia Księdza Piotra Skargi.

Dziwne organizacje

Rozkwit ruchu charyzmatycznego budzi też poważne zastrzeżenia teologiczne, przede wszystkim w obszarze eklezjologii. W Polsce działa już kilkadziesiąt grup charyzmatycznych – otwartych zarówno dla katolików, jak i dla protestantów. Problem jak w soczewce skupia fenomen kursów Alpha. Chodzi o cykl spotkań wprowadzających w wiarę chrześcijańską; kursy zakładają przedstawianie jej fundamentów w oderwaniu od teologii katolickiej czy protestanckiej tak, by pozostawić wprowadzanemu wybór. Liderzy kursów Alpha w Polsce pełnią dzisiaj wiele ważnych funkcji z nadania KEP.

Część z nowych wspólnot charyzmatycznych w Polsce gromadzi się w ramach parasolowej ogólnokościelnej organizacji Charis powołanej do życia w roku 2019 przez papieża Franciszka. Charis zajmuje się koordynacją całej katolickiej „odnowy charyzmatycznej”. Przymiotnik „katolicki” jest przy tym dość umowny, bo Charis ma nastawienie silnie ekumeniczne; zgodnie z jej statutami w ramach organizacji mogą się również rejestrować wspólnoty protestanckie. Warunkiem nie jest katolickość, ale samoidentyfikacja jako charyzmatyzm oraz uznanie tak zwanego „chrztu w Duchu Świętym” za podstawowy wymiar życia danej wspólnoty.

Koordynatorem Charis w Polsce jest Antoni Tompolski, zarazem prezes Alpha Polska. W skład Krajowej Służby Komunii Charis Polska wchodzi też wielu kontrowersyjnych liderów charyzmatycznych – także takich, którzy dążą do odpokutowania przez Kościół nauczania o zastąpieniu narodu wybranego przez Kościół oraz uznania prawowitego miejsca żydowskich współwyznawców Jezusa (Yeshuy) wewnątrz jednego Ciała Chrystusa – Mesjasza (Karol Sobczyk, wspólnota Głos na Pustyni).

Stop protestantyzacji!

Nie ulega wątpliwości, że katolicyzmu masowego w najbliższych dziesięcioleciach w Polsce nie da się w prosty sposób utrzymać. Procesy uwspólnotowienia wierzących są powszechne; często mogą być bardzo owocne. Musimy jednak zadać sobie pytanie o kształt rozwoju katolicyzmu w naszym kraju. Jeżeli nie postawimy tamy napływowi duchowości pentekostalnej, nie ujmując jej również w żadne sztywne ramy, to możemy doprowadzić do zrodzenia bardzo szerokich i poważnych problemów, od fali manipulacji psychologicznych i duchowych aż po atomizację doktrynalną. Szczególnym wyzwaniem wydaje się zachowanie czysto katolickiego charakteru ruchów charyzmatycznych.

Nie tylko biskupi, ale również księża i zaangażowani świeccy powinni dołożyć starań, by nie pogłębiać i tak już poważnego zamieszania dotykającego fundamentalnych prawd wiary. Zjawiska, które przedstawiają katolicyzm jako równorzędny z protestantyzmem, wprost domagają się pilnej korekty.

 

Paweł Chmielewski

Artykuł został opublikowany w 84. numerze magazynu „Polonia Christiana”.

Kategorie
Środowiska-zwyczaje-cywilizacja

Roman Motoła: Cztery dekady wojny z narodem

Polacy do dzisiaj nie mogą się podnieść po traumie sprzed czterech dekad. Daliśmy sobie wówczas wmówić, że opór jest daremny. Stan wojenny nas złamał, przetrącił zbiorowy kręgosłup Polaków. Wytaczając najcięższe działa przeciwko narodowi, władza wiedziała, że to jej być albo nie być. Stawka była nawet większa, znaczenie tej rozgrywki wykraczało daleko poza nasze granice – pisze Roman Motoła w najnowszym numerze „Polonia Christiana”.

Stan wojenny wczoraj i dziś

Oglądając w sieci amatorskie filmy z brutalnie tłumionych przez policję demonstracji przeciwko reżimowi sanitarnemu w Australii, Holandii albo Słowenii niejeden Polak średniego czy starszego pokolenia pomyślał pewnie: Ja to już gdzieś widziałem. I pobiegł myślami do grudnia 1981 roku, gdy satelicki reżim prosowiecki postanowił – dosłownie – wytoczyć przeciwko narodowi najcięższe działa. Choć realia polityczne i społeczne inne, to logika i mechanizm działania władz wówczas i dzisiaj – podobne. Opierają się one na założeniu, że najbardziej niepokorni zostaną wyizolowani i zneutralizowani. Ogromna zaś większość przestraszy się terroru i ulegnie.

Wybór kardynała Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową w październiku 1978 roku oraz społeczny rezultat pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny w postaci masowego ruchu pierwszej „Solidarności” postawiły reżim w arcytrudnym położeniu. Dotychczas wolnościowe zrywy dokonywały się punktowo: Poznań, Wybrzeże, Radom… Tym razem powstał cały kraj. Cieszący się wówczas ogromnym autorytetem wśród rodaków Kościół znowu wniósł ożywczego ducha. Przypomnieliśmy sobie o wolności i godności.

Reakcja systemu okazała się krwawa i adekwatna do zagrożenia, przed jakim stanął w gruncie rzeczy cały sowiecki świat. Najpierw zamach na papieża; niewiele ponad pół roku później – zamach na narodowe pragnienie zerwania czerwonych kajdan. Obydwa przedsięwzięcia zostały pomyślane tak, by Polaków najpierw zaszokować, a następnie zmusić do uległości.

Internowania, więzienie, „wilcze bilety”, represje w zakładach pracy, szkołach i na uczelniach. Pełna mobilizacja sił milicyjnych i wojskowych, ormowców i tajniaków. Skrajnie scentralizowany aparat medialno-propagandowy. Puste sklepy, wszechobecna cenzura i inwigilacja. Rodacy, zamiast poszerzać przestrzeń wolności i twórczej inicjatywy, musieli się skupić na walce o zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Ciągle straszeni, nieufni, spacyfikowani…

Coś w nas wtedy pękło. Nad Polską znów unosił się duch rezygnacji. Bardzo wielu w tym okresie uznało, że system jest „nie do ruszenia”, więc pozostaje się z tym po prostu pogodzić i dostosować, wyciągając z zastanej sytuacji, co się da.

Niepokorni, niezłomni, wypchnięci

Od marca 1982 roku reżim Jaruzelskiego systemowo prowokował nieskłonnych do kompromisu działaczy opozycji, aby opuszczali kraj. Już na początku roku, w sejmie, dyktator dał do zrozumienia, że władza nie będzie robić im problemów z emigracją.

Wykorzystując każdy chwyt, trzeba czynić wszystko, aby spowodować lawinę wyjazdów ekstremy – mówił pół roku później generał Czesław Kiszczak do podwładnych z MSW. Funkcjonariusze SB zostali zobowiązani szybko i pozytywnie rozpatrywać wnioski wyjazdowe osób nieprzychylnych władzy.

W ostatniej dekadzie istnienia PRL opuściło nawet milion osób. Tylko niespełna trzy tysiące władze uznały za emigrantów politycznych. Licząc z rodzinami, było to około dziesięciu tysięcy osób – pisze Grzegorz Wołk na łamach portalu Dzieje.pl. Zatem oprócz zaangażowanych w działalność opozycyjną, wyjechało wielokrotnie więcej ludzi, którzy kierowali się przesłankami ekonomicznymi lub po prostu pragnieniem życia w wolności. Wielu zaradnych, wykształconych nie widziało dla siebie przyszłości w PRL. Większość spośród emigrantów nie powróciła, ich dzieci i wnuki tym bardziej.

Wypowiedzenie narodowi otwartej wojny nie wystarczyło na długo. Związek Sowiecki bowiem szybko doznał kolejnej zadyszki w nierównej, gospodarczo-militarnej rywalizacji z Zachodem i znów musiał szukać z nim ugody. W ślad za Wielkim Bratem komuniści w PRL oraz innych państwach bloku zdawali sobie sprawę, że dotychczasowy układ długo już nie pociągnie. Rozpoczęli więc przygotowania do transformacji systemu z kilkuletnim wyprzedzeniem.

Komuna spada na cztery łapy

Niektórzy historycy i publicyści zwracają z dzisiejszej perspektywy uwagę na wydarzenie z połowy lat osiemdziesiątych, dosyć skąpo opisywane, lecz mogące mieć kluczowe znaczenie dla konsekwencji tak zwanego upadku komunizmu w Polsce. Otóż we wrześniu 1985 roku do Nowego Jorku udał się izolowany przez amerykańskie władze generał Wojciech Jaruzelski. Miał tam wygłosić przemówienie w ramach posiedzenia ONZ. „Przy okazji” jednak odwiedził Davida Rockefellera – miliardera, dyrektora Rady Stosunków Międzynarodowych, jednego z architektów światowego ładu. Oceny tego spotkania są różne: niektórzy komentatorzy przekonują, że sowiecki oficer w polskim mundurze przyjęty został nadzwyczaj wylewnie; inni, że wręcz przeciwnie.

Jeden ze znamiennych komentarzy ukazał się na łamach „Rzeczpospolitej”. Chociaż nie znamy treści prywatnej rozmowy premiera PRL z potężnym dyrektorem Rady Stosunków Międzynarodowych, pewne późniejsze fakty pozwalają się domyślać, że 25 września 1985 roku miała się rozpocząć systematyczna aneksja polskiej gospodarki przez kapitał powiązany z aktywami rodziny Rockefellerów. Tak przynajmniej uważają różnej maści poszukiwacze teorii spiskowych, którzy są głęboko przekonani, że generał Jaruzelski zdawał sobie sprawę, iż w zamian za doraźną pomoc finansową podpisuje cyrograf, którego ostateczną ceną może być utrata suwerenności w wielu (jeżeli nie we wszystkich) obszarach polskiej gospodarki – napisał Paweł Łepkowski (Jak Wojciech Jaruzelski dogadywał się z Rockefellerem, rp.pl, 30 października 2016).

Według niektórych ocen, generał miał oddać gospodarkę zagranicznemu kapitałowi także w zamian za gwarancję własnej nietykalności. Późniejszy przebieg wydarzeń zdawał się potwierdzać taką hipotezę. Po transformacji kolejne rządy, niezależnie od barw i szyldów, na wyścigi wyzbywały się narodowych aktywów w imię „prywatyzacji” i „wolnego rynku”. Komuniści zaś, zamiast zostać rozliczeni, spadli na cztery łapy – prosto do rad i zarządów globalnych koncernów czy korporacji, które przyszły nad Wisłę jak po swoje.

Stopniowo zostaliśmy więc pozbawieni narodowej własności, która w większości trafiła w zagraniczne ręce bądź została doprowadzona do upadłości. Dzisiaj to, co nazywamy „polską gospodarką”, w ogromnym zakresie pracuje na rzecz obcego kapitału. Oddaliśmy wytwórczość, handel i usługi. Klasa polityczna urządzająca nam na co dzień hałaśliwe igrzyska, generując jałowe bądź pozorowane spory, w kluczowych kwestiach występuje ręka w rękę, spychając poza nawias słabe głosy sceptycyzmu czy choćby wezwania do głębszej refleksji, szerszej debaty. Tak było chociażby w kwestiach: referendum konstytucyjnego w roku 1997, referendum w sprawie przystąpienia do UE (2003), podpisania traktatu lizbońskiego (2009). Tak jest również obecnie w sprawie rzekomo bezalternatywnej polityki „antycovidowej”.

Kluczową rolę w tej jednolitej narracji odgrywają największe środki przekazu, koncesjonowane równie pieczołowicie, co magdalenkowa „opozycja”.

Owoce wojny z narodem

Polacy do dzisiaj nie mogą się podnieść po traumie sprzed czterech dekad. Uwierzyliśmy wtedy na całe lata, że opór jest daremny. Można zaryzykować tezę, że również po transformacji systemu na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, zamiast wziąć odpowiedzialność za swoje państwo w tym zakresie, w jakim było to możliwe, oddaliśmy go grupie cynicznych cwaniaków rekrutujących się z funkcjonariuszy dawnego reżimu i ich współpracowników, w tym farbowanej opozycji wyselekcjonowanej przez generała Kiszczaka. Do dzisiaj jako zbiorowość, jako potencjalna wspólnota, dajemy się rozgrywać w imię sztucznych podziałów; pozwalamy się antagonizować, notorycznie wpuszczać w propagandowe pułapki. Przede wszystkim zaś zwykły Polak dał sobie wmówić, że życie publiczne, zwłaszcza partyjne, jest wyłączną domeną cwaniaków, koniunkturalistów i karierowiczów.

Tutejsze „elity polityczne” robią zaś wszystko, by nas przekonać, że nie znają pojęcia suwerennej polityki, że wymieniają się przy sterach administrowania państwem w ślad za reorientowaniem się konstelacji międzynarodowych; że odgrywają na użytek swoich wyborców role „lewicy”, „prawicy”, „liberałów”, a w gruncie rzeczy wypatrują tylko zagranicznych instrukcji.

Słusznie buntujemy się dzisiaj, gdy władza powiela wszystkie chybione kroki czynione przez inne państwa w ramach zaprowadzania reżimu sanitarnego albo na arenie międzynarodowej jedynie pozoruje walkę o ocalenie naszej energetycznej suwerenności. Skazać tysiące Polaków na przedwczesną śmierć, odmawiając im opieki medycznej; zobowiązać się do zamknięcia kopalń i elektrowni węglowych w imię pseudoekologicznych mrzonek – to przecież zdrada. Tak, ale dokonana na przygotowywanym uprzednio przez dziesięciolecia gruncie. Kluczowym bowiem, przełomowym momentem w długoletnim procesie „urabiania” nas był 13 grudnia 1981 roku.

Artykuł został opublikowany w 83. numerze magazynu „Polonia Christiana”.

Kategorie
Środowiska-zwyczaje-cywilizacja

Jakub Wozinski: Narodziny „Big Vacu”?

Produkcja szczepionek okazuje się nad wyraz dochodowa w szczególności dla rosnącego grona inwestorów. Na ogromną polityczną presję, aby „wyszczepić” cały świat szczepionkami na covid, trudno patrzeć w zupełnym oderwaniu od profitów, jakie z całego przedsięwzięcia czerpią rozmaite grupy interesów – pisze na łamach 83. numeru „Polonia Christiana” dr Jakub Wozinski.

W amerykańskim tygodniku „Time”, który od dłuższego czasu pełni funkcję swego rodzaju biuletynu informacyjnego Wielkiego Resetu, opublikowany został niedawno artykuł poświęcony „szczepionkowym paszportom”. Zdaniem autora, ich atrakcyjność dla zwykłego użytkownika pozostawia wiele do życzenia, dlatego zwrócił się on z prośbą do grafików o ich upiększenie. Powstały w ten sposób niezwykle barwne i pomysłowe projekty okraszone hasłami podnoszącymi na duchu w kontekście walki z pandemią. Jedno z nich brzmiało: Oddychaj swobodnie. Jesteśmy w tym wszystkim razem. Praktyka życia w „nowej normalności” pokazuje jednak, że „bycie w tym wszystkim razem” należy traktować ze sporym przymrużeniem oka. O ile bowiem dla większości z nas wprowadzone w imię walki z pandemią ograniczenia wiążą się z dużymi wyrzeczeniami i stratami finansowymi, o tyle znaczna część osób odnosi dzięki nim spore korzyści.

Szczepionki na covid i miliardowe zyski

Do grona osób, które z pewnością mają mniej powodów do narzekania na rozwój sytuacji na świecie, należą z pewnością wszyscy ci, którzy zainwestowali w akcje niemieckiej firmy BioNtech, która wspólnie z amerykańskim Pfizerem produkuje największą liczbę szczepionek. Obecnie zajmuje ona już dziewiąte miejsce pod względem kapitalizacji wśród wszystkich firm notowanych na niemieckiej giełdzie, lecz wciąż może stać się jeszcze większa. Jak na firmę, która weszła na giełdę zaledwie w roku 2019, to niesamowity wynik, gdyż obecnie jej wartość (81,5 mld dolarów) jest wyższa nawet od takich gigantów, jak choćby Siemens, BMW czy Bayer.

BioNtech, sprzedając szczepionki na covid, dzieli zyski po połowie z amerykańskim Pfizerem, którego wartość podskoczyła w ostatnim czasie aż do 260 bln dolarów, co daje mu miejsce w trzeciej dziesiątce firm całego świata o największej kapitalizacji. Nieco bardziej odległe miejsce w siódmej dziesiątce zajmuje Moderna z kapitalizacją rzędu 170 bln dolarów. W jej przypadku sukces jest również oszałamiający, ponieważ firma powstała zaledwie trzy lata temu.

Obserwując zalecenia władz medycznych na całym świecie odnośnie do przyjmowania kolejnych dawek wzmacniających eksperymentalnych preparatów, nietrudno dojść do wniosku, że oszałamiający marsz firm szczepionkowych przez giełdy będzie trwał jeszcze bardzo długo. Być może jesteśmy nawet świadkami narodzin zupełnie nowej, potężnej grupy spółek, która na pewien czas zdominuje światowe parkiety wzorem firm technologicznych (Big Tech).

Rozwojowi sytuacji wedle tego scenariusza sprzyjają niewątpliwie nasilające się na całym świecie tendencje, aby wprowadzać szczepionkowy segregacjonizm. Kolejne państwa wdrażają coraz dalej idące restrykcje dla niezaszczepionych, a stopniowo okazuje się, że co roku planowane jest stosowanie kolejnych dawek uzupełniających. Ze sprzedaży szczepionek tylko w latach 2021–2022 firmy BioNtech, Pfizer i Moderna spodziewają się przychodów rzędu 60 mld dolarów, więc przy założeniu, że Covid-19 miałby zostać z nami na dłużej i pociągać za sobą odgórny przymus stosowania szczepień, powstanie grupy Big Vac (od ang. vaccination – szczepienie) wydaje się wręcz naturalnym scenariuszem.

Ponadnormatywne zyski

Gdy w marcu ubiegłego roku największe firmy farmaceutyczne świata rozpoczynały pracę nad szczepionką, pojawiły się nawet pogłoski, że podmioty, które jako pierwsze opracują skuteczny preparat, podzielą się patentem z całym światem. Dziś nikt już do tego nie wraca, ponieważ szczepionki na covid okazały się niezwykle dochodowym interesem.

Pojawienie się koronawirusa okazało się prawdziwym wstrząsem dla światowej gospodarki, gdyż przyczyniło się do lawinowego wzrostu wydatków publicznych oraz przyspieszenia inflacji. Inwestorzy na całym świecie mają od tego czasu jeszcze więcej powodów, aby lokować środki w przedsięwzięciach, które są wprawdzie obarczone pewnym ryzykiem, lecz dają szansę na ponadnormatywne zarobki. Firmy szczepionkowe należą właśnie do tego rodzaju biznesów. Z jednej strony do tej pory szczepionki nie były nigdy szczególnie dochodowym przedsięwzięciem, lecz wobec politycznych planów przymusowego „wyszczepienia” całego świata mogą osiągnąć w nadchodzących latach ogromne zyski.

W świetle przedstawionych tu faktów trudno więc uciec od wielu istotnych pytań związanych z tym, czy ogromne parcie polityczne na zaszczepienie możliwie jak największej liczby osób stanowi efekt autentycznej troski o zdrowie obywateli, czy też może wypływa raczej z cynicznej kalkulacji biznesowej. Jeśli bowiem w ciągu zaledwie kilkunastu miesięcy udało się przyciągnąć do opisywanej tu branży kapitał idący w setki miliardów dolarów, to nie mogło się to nie odbić na decyzjach podejmowanych nie tylko przez potężne instytucje finansowe (które na wzroście cen Pfizera czy też Moderny zarobiły do tej pory gigantyczne sumy), ale także przez całą klasę polityczną i biznesową.

Akcje BioNtechu, o którym jeszcze kilka lat temu nie słyszał nikt oprócz wąskiej grupki specjalistów, zaliczają się dziś do dwudziestu najbardziej preferowanych papierów wartościowych największych na świecie funduszy inwestycyjnych. Jak zaś dobrze wiadomo, fundusze w większości obracają środkami powierzonymi im przez miliony klientów, w tym oczywiście gospodarcze i polityczne elity.

Sytuacja, w której popytem na dany towar można sterować przy pomocy środków politycznych, stwarza ogromne pole do nadużyć. Z czymś takim mamy właśnie do czynienia w przypadku szczepionek, które z dnia na dzień uczyniono przepustką do „nowej normalności”. Mowa tu nie o żadnym marginalnym zjawisku, ale o potężnej i rosnącej wciąż w siłę branży. Nowatorskie badania nad preparatami wykorzystującymi technologię mRNA prowadzone przez wywodzącego się z Turcji Ugura Sahina sfinansowali bracia Andreas i Thomas Strüngmannowie, którzy dzięki pakietowi kontrolnemu w spółce BioNtech błyskawicznie wdarli się do pierwszej dziesiątki rankingu najbogatszych Niemców. Wedle ostatnich szacunków BioNtech przyczyni się w tym roku do wzrostu niemieckiego PKB aż o 0,5 procent. Grono beneficjentów szczepionkowego segregacjonizmu jest więc jak widać niezwykle szerokie.

Działalność firm z branży biotechnologicznej jeszcze nigdy dotąd nie była tak dochodowa. Wiodący producenci szczepionek przeciwko koronawirusowi zaczynają coraz szybciej wyprzedzać największe nawet firmy farmaceutyczne. Zjawiska tego nie sposób jednak wytłumaczyć, odwołując się jedynie do stosowanych przez nowe podmioty nowatorskich i rewolucyjnych technologii. W narodzinach „Big Vacu” wielką rolę odgrywa bowiem polityka, a ściślej rzecz biorąc, skandaliczne dążenie do wprowadzenia dawno niewidzianego systemu segregacji obywateli.

 

Jakub Wozinski – publicysta, tłumacz, autor książek, m.in. Dzieje kapitalizmu.

Artykuł został opublikowany w 83. numerze magazynu „Polonia Christiana”.

Kategorie
Aktualności

Polonia Christiana nr 83: Synodalna dekonstrukcja?

Widmo krąży po Kościele – widmo synodalizmu. Trudno wszak innym mianem określić trend panujący aktualnie w katolickich sferach eklezjalnych – jego iście fantomowy charakter poważnie utrudnia jednoznaczną klasyfikację. Synod o synodalności rozpoczął się bowiem na szczeblu diecezji, pomimo tego, iż nikt w Kościele nie wyjaśnił dotąd, czym ta synodalność ma być.

Pogłębiający się zamęt terminologiczny budzi nie do końca sprecyzowane, acz w pełni uzasadnione obawy. Kościół przecież – zgodnie z nakazem jego Boskiego Założyciela – w dziedzinie doktryny i duszpasterskiej praktyki ma być twardą, zwartą i jednolitą skałą, tymczasem planowana obecnie forma synodalna jawi się jako płynna magma, która, owszem, wkrótce się skrystalizuje, jednak dziś nikt nie jest w stanie przewidzieć, jaki przybierze kształt. I czy na pewno katolicki.

Synodalna rekonstrukcja to główny, ale nie jedyny temat 83. numeru „Polonia Christiana”. Dlatego też polecamy Państwa uwadze wiele innych, niezwykle ciekawych artykułów. Wśród nich znajdą Państwo:

  • Amerykanie wracają do Kościoła – wyjątkowy wywiad z ks. Dawidem Kwiatkowskim, od lat posługującym w Stanach Zjednoczonych, który obserwuje chrześcijaństwo na kontynencie amerykańskim i obala wiele kłamstw kolportowanych w wielkonakładowych mediach, jak np. o rzekomej modzie na apostazję w Ameryce Północnej.
  • Rewolucja energetyczna zniszczy gospodarkę – artykuł Tomasza Cukiernika o realizowanej na naszych oczach największej przebudowie gospodarki polskiej od czasu transformacji zapoczątkowej w 1989 r. Przebudowie niezwykle kosztownej i szkodliwej dla Polski.
  • Konkwista uratowała Nowy Świat – tekst prostujący mity autorstwa lewicowych polityków dotyczące ewangelizacji Ameryki Łacińskiej zapoczątkowanej XVI-wieczną konkwistą. Valdis Grinsteins wskazuje na zakłamanie historii sięgające szczytów władzy w Meksyku.
  • Ostatnia zmiana granic Polski – historyczna podróż Marcina Więckowskiego do roku 1951 i zapomnianej współcześnie, choć niezwykle istotnej gospodarczo i cywilizacyjnie, zmiany granic Polski, którą wymusiły na komunistach z PZPR władze Związku Sowieckiego.

Zapraszamy do lektury!

SPIS TREŚCI NUMERU

EDYTORIAL

            2          Jerzy Wolak Msza nie przemija

 

POLSKA

            3          Roman Motoła Cztery dekady wojny z narodem

            6          x. Roman Kneblewski Cenzura powraca w najlepsze (i to w najgorszym wydaniu)

            8          Tomasz A. Żak Ucieczka do wolności

            10        Tomasz D. Kolanek – Nie zapomnij o mnie… – Nie zapomnę…

 

ŚWIAT

            12        Jakub Wozinski Narodziny „Big Vacu”?

            16        Jakub Majewski Wielki exodus Wuja Sama?

 

KOŚCIÓŁ

            19        Amerykanie wracają do Kościoła Rozmowa z ks. Dawidem Kwiatkowskim

            22        Grzegorz Kucharczyk Tradycja, rodzina i własność w nauczaniu kardynała Stefana Wyszyńskiego

            24        Kinga Wenklar Światło pod korcem

            27        Mateusz Ochman Raport o stanie wwwiary

 

GOSPODARKA

            28        Tomasz Cukiernik Rewolucja energetyczna zniszczy gospodarkę

 

CYWILIZACJA

            32        Paweł Skrzydlewski Wolny uniwersytet to wolny świat

            36        Bogna Białecka NVC – ki diabeł?

 

WYCHOWANIE

            38        Marcin Więckowski Takie będą Rzeczypospolite jakie… ich szkolnictwo

            42        Andrzej Pilipiuk Uczono nas głupot

 

ORDO IURIS

            44        Jerzy Kwaśniewski Cofnąć się znaczy umrzeć

 

TEMAT NUMERU: Synodalna dekonstrukcja?

            47        Jerzy Wolak Piekła nie ma! Kto jest za?

            50        Paweł Chmielewski Globalny synod Franciszka

            53        Krystian Kratiuk Dokąd prowadzi ta droga?

            56        Manowce synodalizacji Rozmowa z Arkadiuszem Stelmachem

            60        Plinio Corrêa de Oliveira Prorocza diagnoza

 

FELIETONY

            15        Valdis Grinsteins Chiny podzielone

            35        Bogusław Bajor My chcemy Boga?

            46        x. Roman Kneblewski Kościół w potrzebie

            61        Krystian Kratiuk Kamienie wołać będą

            81        Piotr Doerre Szczypta smaku

 

CREDO

            62        o. Jan Strumiłowski OCist Ewangelia światowa czy świat zewangelizowany?

 

KU BOGU W WIEKU NIEWIARY

            64        Grzegorz Górny W Jego ranach jest nasze zdrowie

 

HISTORIA

            66        Andrzej Solak Matrosi morza pińskiego

            71        Adam Kowalik Wielki duch małej floty

 

NASZE DZIEDZICTWO

            74        Marcin Więckowski Ostatnia zmiana granic Polski

            78        Jacek Kowalski Kozacy, unia, prawosławie

 

ŚWIAT Z INNEJ STRONY

            82        Valdis Grinsteins Konkwista uratowała Nowy Świat

 

PRAWDA, DOBRO, PIĘKNO

            85        Jakub Majewski Święty Stanisław Becket

            88        Leonard Przybysz Styl czy design

            90        Jadwiga Wolak Malowniczo, lecz bez cudów

 

DOBRE CZYTANIE

            92        Piotr Podlecki Boże Ciało – spotkanie w milczeniu

 

WOKÓŁ KUCHNI

            94        Dorota Matacz-Bajor Krakowskim targiem

 

KRZYŻOWIEC XX WIEKU

            96        Plinio Corrêa de Oliveira Wielkość ukryta

Kategorie
Aktualności

Polonia Christiana nr 82: Kiedy przyjdą podpalić dom

Mało zdarzyło się takich klęsk na przestrzeni dziejów, o które by nie obwiniano chrześcijan. Oskarżano ich o ateizm (bo nie czcili pogańskich bożków) i o kanibalizm (bo rzekomo jedli ludzkie ciało). Już w II wieku po narodzeniu Chrystusa Tertulian żalił się: Jeśli Tybr zaleje miasto, jeśli Nil nie wyleje na pola, jeśli niebo nie daje deszczu, jeśli ziemia się trzęsie, jeśli głód, jeśli zaraza – zaraz słychać okrzyki „Chrześcijanie dla lwów!”

Dziś oskarżają katolików o rasizm, kolonializm i społeczną niesprawiedliwość. Ale jeszcze mocniej piętnują ich za przywiązanie do dwupłciowego małżeństwa i rodziny, za niezgodę na dzieciobójstwo i eksterminację starców.

A jutro? Czy nie usłyszymy, że naszą winą jest nadmiar w powietrzu dwutlenku węgla? I jakaś wysoka komisja orzeknie, że mamy przestać oddychać… – pisze redaktor naczelny magazynu „Polonia Christiana” we wprowadzeniu do tematu głównego najnowszego numeru pisma, którym jest ostrzeżenie przed narastającą wrogością świata wobec Boga, Krzyża, Ewangelii i Kościoła.

Nasi publicyści ukazują tę wizję nader plastycznie, jak Krystian Kratiuk w niepokojącym wyobrażeniu skutków niewinnej na pozór zabawy w apostazję i niezrozumienia problemu przez duchowieństwo. Ważne pasterskie pouczenie kieruje w tej sprawie do wiernych katolików biskup Athanasius Schneider, a Janusz Komenda i Marcin Więckowski dają osobiste świadectwa: doświadczenia prześladowań i obrony atakowanych świątyń.

Ponadto w numerze – jak zwykle – wiele nieszablonowych treści.

Oto Jakub Wozinski analizuje Nowy Polski Ład – nie taki znów nowy i niespecjalnie polski. Tomasz Cukiernik ujawnia przyczyny inflacji. Urszula Kowalska odkrywa mechanizmy manipulacji, jakim zostajemy na masową skalę poddawani przez orędowników tak zwanej pandemii. A Kinga Wenklar bierze pod lupę sztukę czytania w Polsce – bo dziwimy się, że naród głupieje, a przyczyna tego jest prosta…

Ponadto Jan Bereza dowodzi, że na Ukrainę jako strategicznego sojusznika raczej nie możemy liczyć; Jan Gać pokazuje na konkretnym przykładzie, kogo w istocie atakuje amerykański „antyrasizm”; a Jakub Majewski przywołuje piękne czasy, kiedy ofertę programową Hollywood układali katolicy (nie do wiary, a jednak).

To tylko garść przykładów – cały numer wypełnia katolicko-konserwatywna polityka najwyższej próby.

Zapraszamy do lektury!

SPIS TREŚCI NUMERU

 

EDYTORIAL

            2          Jerzy Wolak Kościół, rabacja i zombie

 

POLSKA

            3          Jakub Majewski Polska za pół wieku

            6          Jakub Wozinski Ład importowany

            10        Marcin Więckowski, Sprawiedliwość po latach

   

ŚWIAT

            14        Jan Bereza Ukraina : Polska – w tym cały ambaras…

            18        Carlos Andrés Gómez Rodas Terror i kłamstwo

 

KOŚCIÓŁ

            20        o. Jan Strumiłowski OCist Dlaczego?

 

WYCHOWANIE

            24        Andrzej Pilipiuk Pasje, które formują na życie

            27        Kinga Wenklar Mróz ścina Sienkiewicza

 

GOSPODARKA

            30        Tomasz Cukiernik Skąd ta inflacja?

            32        Paweł Kot Woda, diamenty i Karol Marks

 

CYWILIZACJA

            34        Grzegorz Kucharczyk Cywilizacja Eucharystii

            36        Urszula Kowalska Pandemia manipulacji

            42        Mariola Szymkiewicz Narcyz w tafli ekranu

            44        Mateusz Ochman Raport o stanie wwwiary

 

FELIETONY

            9          x. Roman Kneblewsk Baśń o poselskich dietach

            19        Łukasz Karpiel Oni temu winni, oni temu winni…

            23        Piotr Doerre T-shirt, którego nie przywdzieję

            41        Bogusław Bajor Nie rzucać pereł…

            76        Valdis Grinsteins Śmierć romantyzmu

            84        Krystian Kratiuk Spiżowy interrex

 

TEMAT NUMERU: KIEDY PRZYJDĄ PODPALIĆ DOM

            45        Jerzy Wolak Kiedy przyjdą podpalić dom…

            46        Krystian Kratiuk Ksiądz, czarownice i stara szafa

            49        Prześladowania tylko nas wzmocnią Rozmowa z ks. biskupem Athanasiusem Schneiderem

            51        Bogdan Dobosz Francuscy katolicy pod pręgierzem

            53        Marcin Więckowski Po czyjej stronie stanął Kościół?

            56        Obawiam się, że dojdzie do aktów przemocy… Rozmowa z Arkadiuszem Stelmachem

            59        Łukasz Karpiel Nowa historia z kosą w tle

            61        Janusz Komenda Prześladowania już trwają

 

ORDO IURIS

            62        Jerzy Kwaśniewski Nadchodzi epoka nowych męczenników?

 

NASZE DZIEDZICTWO

            64        Andrzej Solak Na okopach chrześcijańskiego świata

            68        Jacek Kowalski Grzech i świętość Kwiatu Lilii, czyli Joanna Francuska

 

KU BOGU W WIEKU NIEWIARY

            72        Grzegorz Górny W poszukiwaniu dobrego życia

 

CREDO

            74        o. Jan Strumiłowski OCist Wieczerza czy Ofiara?

 

PRAWDA, DOBRO, PIĘKNO

            77        Jan Gać Życie dla Indian

            81        Tomasz A. Żak Norwid i… po Norwidzie

            85        Leonard Przybysz Piękno oczywiste, ewidentna szpetota

            86        Sławomir Piekarski Kościół jak rój pszczeli

            88        Jerzy Wolak Stąd nasz ród

            90        Jakub Majewski Gdy Kościół rządził w Hollywood

 

DOBRE CZYTANIE

            92        Piotr Podlecki Krasa Kresów

            93        Jerzy Wolak In wino sanitas

 

WOKÓŁ KUCHNI

            94        Dorota Matacz-Bajor W poszukiwaniu utraconego smaku

 

KRZYŻOWIEC XX WIEKU

               96          Plinio Corrêa de Oliveira Pożyteczność publicznej nagrody i kary

Kategorie
Aktualności

Polonia Christiana nr 81: Wolność – kocham i rozumiem?

Oto nadszedł moment, kiedy zmuszeni jesteśmy upomnieć się o sprawę zupełnie elementarną. Gdy stając w obronie życia nienarodzonych, praw rodziny, Mszy Wszechczasów, czy też czci należnej Najświętszemu Sakramentowi, czujemy na naszych ustach dotyk władzy, która nie pozwala nam swobodnie oddychać, wówczas na plan pierwszy wysuwa się ta jedna kwestia. To nie przypadek, że lipcowo-sierpniowe wydanie magazynu „Polonia Christiana” otrzymało temat przewodni „Wolność – kocham i rozumiem?”.

Redakcja pisma niezwykle poważnie zadbała o odniesienie się do obecnej sytuacji, w której podstawowe prawa i wolności są w śmiertelnym zagrożeniu. Antycypując tymczasowość rządowej narracji „luzowania obostrzeń”, uczyniono najnowszy numer „Polonia Christiana” wyjątkowo bogatym w treści.

Już sam temat numeru zawiera aż jedenaście tekstów. Wśród nich mocny głos JE ks. bpa Atanazego Schneidera. Warto też wspomnieć o szokującej dla wielu propagatorów oficjalnej linii politycznej obozu Zjednoczonej Prawicy rozmowie z lekarzem skutecznie leczącym COVID.

I jak zwykle ciekawe artykuły Kingi Wenklar, Marcina Austyna, Jakuba Wozinskiego, Jacka Kowalskiego.

Gdzie nie spojrzymy, przeglądając nowy numer, wszędzie odnajdujemy niebanalne spojrzenia na tę wolność, którą jeszcze mamy, na tę wolność, którą utraciliśmy oraz na tę wolność, którą cieszyć się mogli nasi przodkowie. To wymowne, jak bardzo jako naród oddaliliśmy się od rozmów o wolności, koncentrując się na odmienianiu przez wszystkie przypadki słowa „bezpieczeństwo”.

Nasze pismo nie unika konfrontacji z tym trendem. I dostarcza Czytelnikowi mnóstwa historii i doświadczeń, zarówno tych odleglejszych w czasie, jak i tych dziejących się na naszych oczach w latach 2020-2021. Płynie z nich dla nas wszystkich ważna lekcja. Ale jeśli chcemy być na niej obecni, koniecznie sięgnijmy po nowy numer magazynu „Polonia Christiana”.

SPIS TREŚCI NUMERU

 

EDYTORIAL

            2          Jerzy Wolak Szmata na gębie

POLSKA

         

            3          Paweł Momro Tydzień Życia i Wolności

            5          Roman Motoła Mądrości etapu na szlaku do „nowej normalności”

            8          Gdyby to zależało ode mnie, pandemii już by nie było. Rozmowa z Włodzimierzem Bodnarem

            12        Andrzej Pilipiuk Dlaczegośmy tacy słabi?

            14        Marcin Austyn Obywatelu, obnaż się przed władzą

 

KOŚCIÓŁ

            17        Mateusz Ochman Raport o stanie wwwiary

            18        Paweł Chmielewski Czy Franciszek naprawdę jest papieżem?

 

ŚWIAT

            22        Raymond de Souza Tu się morduje nowo narodzonych

            26        Jakub Majewski Jeżeli nawet raj, to dawno utracony

 

GOSPODARKA

            30        Jakub Wozinski Kryzys jako pretekst

            32        Tomasz Cukiernik Ekofanatyzm sięga zenitu

 

CYWILIZACJA

            36        Bogna Białecka Manowce samooceny

            39        Kinga Wenklar Bezpieczeństwo – nowoczesna nędza

 

ORDO IURIS

            42        Jerzy Kwaśniewski Uformujemy suwerenne elity

 

TEMAT NUMERU: Wolność – kocham i rozumiem?

            45        Jerzy Wolak Milczenie owcy

            47        Ks. Piotr Roszak Kluczowa sprawa

            48        Piotr Relich Wolność oddamy za frajer…?

            50        Paweł Kot W niewoli długu

            53        Krzysztof Gędłek Nie ma wolności bez zbawienia

            55        Marcin Jendrzejczak Ani od, ani do

            57        Powstrzymamy nowy totalitaryzm. Rozmowa z ks. biskupem Athanasiusem Schneiderem

            60        Łukasz Karpiel Sieć coraz gęstsza

            61        Tomasz A. Żak Artysta – wolny (?) ptak

            63        x. Roman Kneblewski Święty nasz obowiązek

            64        Adam Kowalik Na straży wolności

 

CREDO

            66        o. Jan Strumiłowski Nie bierzcie wzoru z tego świata

 

FELIETONY

            4          Łukasz Karpiel Myśmy wszystko zapomnieli?

            11        x. Roman Kneblewski Nieudane piekło

            29        Valdis Grinsteins Ci głupi Indianie…?

            35        Bogusław Bajor Teraz dopiero kocham i rozumiem

            44        Krystian Kratiuk Beatlesi po łacinie

            73        Piotr Doerre Rewolucja nie jest kobietą

 

ŚWIAT Z INNEJ STRONY

            68        Dziesięć milionów kilometrów. Rozmowa z ks. Włodzimierzem Siekiem

 

HISTORIA

            70        Marcin Więckowski Tajtelbaum zamiast Pileckiego, czyli nagła zamiana bohaterów

 

KU BOGU W WIEKU NIEWIARY

            74        Grzegorz Górny Sigrid, córka Ingvalda

 

NASZE DZIEDZICTWO

            76        Andrzej Solak W bój bez broni

            80        Sławomir Piekarski Nie tylko chleb i ryby

            84        Jacek Kowalski Czy Sarmata umie jeszcze wolnym być?

 

PRAWDA, DOBRO, PIĘKNO

            88        Jan Gać Klejnot Morza Śródziemnego

            91        Leonard Przybysz Niezapominajka w porządku

 

DOBRE CZYTANIE

            92        Piotr Podlecki Powrót apologetyki

            93        Jerzy Wolak O Wandei i Bretanii inaczej

 

WOKÓŁ KUCHNI

             94        Dorota Matacz-Bajor Na kolanach przed grillem

 

KRZYŻOWIEC XX WIEKU

             96          Plinio Corrêa de Oliveira Lekcja Bożej Opatrzności

Kategorie
Aktualności

Polonia Christiana nr 80: Czy i wy chcecie odejść?

Nowa moda zagościła niedawno w naszych internetach i mediach, a co gorsza, w naszych domach i kościołach – alarmuje w najnowszym numerze magazynu „Polonia Christiana” ksiądz Roman Kneblewski – moda na apostazję. A ksiądz Robert Skrzypczak przestrzega przed nieuchronnie zgubnymi skutkami, jakie apostazja niesie.

Cóż znaczy ów zalatujący starzyzną termin o wyraźnie greckim źródłosłowie? Ni mniej ni więcej, tylko odejście od Kościoła. Zdradę Boga.

Zjawisku apostazji, które jest wprawdzie stare jak sam Kościół, jednak dziś szczególnie się nasila, poświęcony został temat najnowszego numeru magazynu „Polonia Christiana”.

Tak więc, Mateusz Ochman przybliża popkulturowy aspekt zrywania z Kościołem, ksiądz Ryszard Sztychmiler omawia przestępczy charakter takiego aktu, a Paweł Chmielewski ukazuje nierozerwalny związek wiary i płodności.

Z kolei Tomasz A. Żak unaocznia, jak wielką odpowiedzialność za odchodzenie wiary i moralności ma współczesna antykultura, a Jerzy Wolak dowodzi, iż nic tak Polaków nie odrywa od Boga jak szklany ekran.

Ponadto w numerze jak zwykle moc niebanalnych treści. Marcin Jendrzejczak dziwi się stopniowi zepsucia duchowego ludzi, których oburza wizerunek dziecka. Paweł Momro ostrzega, że wkrótce pieniądze, które z trudem uciułaliśmy, rozwieją się jak dym.

Bogna Białecka dzieli się spostrzeżeniami na temat koszmarnych efektów nauki online, a Jakub Wozinski nie mniej czarno – acz jakże realistycznie – maluje efekty zamrożenia gospodarki. Jan Bereza natomiast zastanawia się, w co się przyodzieje rosyjski niedźwiedź, gdyby przyszło mu do głowy, ot tak, dla niepoznaki, zmienić skórę.  A Kinga Wenklar udowadnia, że feministki nie mają zielnego pojęcia o kobiecości.

Andrzej Solak pokazuje, dlaczego trzecie powstanie śląskie, w odróżnieniu od innych polskich powstań, zakończyło się sukcesem. Na koniec zaś Dorota Matacz-Bajor proponuje kolejną smakowitość.

Ogólnie więc – smacznej lektury!

SPIS TREŚCI NUMERU

 

EDYTORIAL

            2          Jerzy Wolak Panie, do kogóż pójdziemy?

 

POLSKA

            3          Marcin Jendrzejczak Niewinność budząca nienawiść

            6          Krzysztof Gędłek Lider nowej prawicy?

            9          Tomasz A. Żak Krople  dziegciu, czyli trucie Polski

            12        Jakub Wozinski Antynarodowa kwarantanna

            15        Mateusz Ochman Raport o stanie wwwiary

            16        Andrzej Pilipiuk Skalany mundur

 

FELIETONY

            18        Bogusław Bajor Inwazja chłopobabów

            22        Piotr Doerre Dźwignia tyranii

            33        Łukasz Karpiel Mowa nie trawa

            39        x. Roman Kneblewski Wielki Brat i brojlery

            46        Valdis Grinsteins Od Pachamamy do Pachacámaca

            67        Krystian Kratiuk Ambit Króla

 

ŚWIAT

            19        Jan Bereza Alternatywa dla Putina – serio?

 

GOSPODARKA

            23        Tomasz Cukiernik Wenezuelski zwrot

            26        Paweł Momro Szaleństwo, które stało się metodą

 

CYWILIZACJA

            30        Jak gasić ogień, nie gasząc ducha? Rozmowa z ks. bryg. Władysławem Kuligiem

            34        Bogna Białecka Gdy zamknięto szkoły – konsekwencje i drogi wyjścia

            40        Kinga Wenklar Kobiecość świata

            43        Grzegorz Kucharczyk Kasa na totalitaryzm

 

ORDO IURIS

            44        Jerzy Kwaśniewski Zero tolerancji dla chrystianofobii!

 

TEMAT NUMERU: Sezon na apostazję?

            47        x. Roman Kneblewski Łabędzi śpiew mody

            48        Mateusz Ochman #Hasztag za 30 srebrników

            51        Poważne przestępstwo Rozmowa z ks. prof. Ryszardem Sztychmilerem

            53        Paweł Chmielewski Dla czego Polacy odrzucają Boga?

            55        Bogdan Dobosz Co Francuz wymyśli, to Polak polubi

            57        Apostazja wewnątrz Kościoła Rozmowa z ks. prof. Robertem Skrzypczakiem

            59        Tomasz A. Żak Cham wzorem i patronem

 

CREDO

            62        o. Jan Strumiłowski OCist Kryzys wiary, czyli czego?

 

HISTORIA

            64        Grzegorz Kucharczyk Zaraza w Niemczech – pięćset lat sejmu w Wormacji

 

NASZE DZIEDZICTWO

            68        Andrzej Solak Ognie na ziemi czarnej

            73        Jacek Kowalski Bez zmartwychpowstania. Porwanie Szesnastu, czyli Wielki Tydzień Polski Podziemnej

 

KU BOGU W WIEKU NIEWIARY

            76        Grzegorz Górny Plan doskonały

 

ŚWIAT Z INNEJ STRONY

            78        Jakub Majewski Misje wśród łowców głów

 

PRAWDA, DOBRO, PIĘKNO

            82        Jan Gać Człowiek, który uratował Koloseum

            85        Piotr Relich Zabawka symbolem potęgi?

            86        Piotr Podlecki Zaćmienie czasu

            88        Leonard Przybysz To przede wszystkim kwestia smaku…

            90        Jacek Ożóg Poszukiwanie ładu w czasach aberracji

            91        Nowości wydawnicze

 

NA PRAWO OD EKRANU

            92        Jerzy Wolak Po drugiej stronie diabelskiego zwierciadła

 

WOKÓŁ KUCHNI

            94        Dorota Matacz-Bajor Kto nie pyta, ten dobrze nie je

 

KRZYŻOWIEC XX WIEKU

            96        Plinio Corrêa de Oliveira Lewica katolicka, pałka i nóż

Kategorie
Aktualności

Jerzy Wolak, Sławomir Skiba: Iskra z Polski – obietnica nadal aktualna?

Czy obietnica Chrystusa, że iskra wyjdzie z Polski jest nadal aktualna? Czy słowa przekazane św. siostrze Faustynie nakładają na nasz szczególną odpowiedzialność, nie tylko za losy, nas, naszych rodzin, ale też i Polski, a nawet świata? Odpowiedzi na te pytania, będące zarazem tematem najnowszego numeru „Polonia Christiana” szukali red. Jerzy Wolak i wiceprezes SKCh im. Ks. Piotra Skargi Sławomir Skiba. Ich rozmowę opublikowano na kanale PCh24TV. Tutaj przytaczamy najciekawsze fragmenty.

Nad jakże poważnym i głębokim zagadnieniem pochylili się dwaj redaktorzy ściśle związani z magazynem „Polonia Christiana”. Sławomir Skiba to jeden z założycieli Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi i zarazem współtwórca pisma „Polonia Christiana”. Jerzy Wolak natomiast to obecny redaktor naczelny, który osią 79. wydania pisma uczynił słowa wypowiedziane przez Pana Jezusa do św. siostry Faustyny Kowalskiej. Słowa, które skromna zakonnica skrzętnie zanotowała w swym dzienniczku.

To jest zapowiedź Pana Jezusa, wszakże nie bezwzględna. Tu jest ten haczyk. My z jednej strony przyjmujemy tę perspektywę i chcemy umacniać się myślą, że stąd wyjdzie iskra, że będziemy tym krajem, który na nowo zabłyśnie dawną chwałą. Z drugiej strony, widzimy całą tę słabość naszej ojczyzny, elit politycznych i naszych pasterzy – tych, którym jakże trudno dorosnąć do tej wielkości, jaką chcielibyśmy w nich widzieć. W tym momencie strasznie ciężko znaleźć nam ten blask czy iskierkę dawnej świetności– ocenił Sławomir Skiba.

Właśnie tak sobie pomyślałem: jak nie teraz, to kiedy? Czym wstrząsnąć człowiekiem, który zupełnie głupieje i który traci rozum, jeśli nie nadprzyrodzonym kontekstem, eschatologicznym przypomnieniem? Sam Bóg w Trójcy Jedyny, Syn Boży mówi: „Polskę wywyższę w potędze i świętości. Jeżeli wierna mi będzie, to z niej wyjdzie iskra, która przygotuje świat na ostateczne przyjście moje”. Bóg słów na wiatr nie rzuca. Wszystkie zapowiedzi, które wyrazi, realizuje. Co nie znaczy, że to będzie jutro, bo może być i za 100 lat. Ale kiedy się z tym obudzić, jeśli nie właśnie wtedy, kiedy wydaje się, że to wszystko jest już zupełnie rozjechane, a Polacy kompletnie niesamodzielni. Polacy, którzy utracili gen wolności, istniejący wcześniej w naszym DNA narodowym – tak o kulisach powstawania 79. numeru „Polonia Christiana” i niejako fundującym ten temat spojrzeniu na rzeczywistość opowiedział red. Jerzy Wolak.

W dynamicznej rozmowie dwóch redaktorów naczelnych naszego pisma nie zabrakło też pytań o to, gdzie wśród coraz liczniejszych trosk doczesnych podziała się troska o sprawy duchowe i ponadczasowe, o rolę Boga w życiu ludzi i narodów. – Czy w całym tym marazmie, w jakim tkwimy, ktoś zastanawia się, jaka jest wola Pana Boga? Czy nasi rządzący, którym się wiele dało i od których się wiele więcej wymaga, zastanawiają się, czy Pan Bóg w tym naszym porządku doczesnym odgrywa jakąś rolę? Dla wielu z nas Pan Bóg stał się tylko widzem tej rzeczywistości. To nie jest koncepcja katolicka – ocenił prezes Skiba.

 

Całą rozmowę red. Jerzego Wolaka z red. Sławomirem Skibą można obejrzeć pod poniższym linkiem:

Iskra z Polski. Obietnica jeszcze aktualna?

Zachęcamy również do obejrzenia krótkiego klipu promującego 79. numer „Polonia Christiana”:

Piękna POLSKA. To stąd wyjdzie iskra!

Kategorie
Aktualności

Polonia Christiana nr 79: Stąd wyjdzie iskra

Z Polski, którą Pan szczególnie umiłował, i którą pragnie wywyższyć w potędze i świętości, wyjdzie iskra, która przygotuje świat na ostateczne Jego przyjście – taką obietnicę złożył Jezus Chrystus polskiej zakonnicy. Ta zapowiedź naszego Zbawiciela stanowi temat główny najnowszego numeru magazynu „Polonia Christiana”.

Jego publicyści ciekawie a kompetentnie analizują rozmaite aspekty Bożego proroctwa w odniesieniu do naszej Ojczyzny oraz sposoby naszego udziału w zapowiedzianej przemianie. Bóg pragnie wywyższenia Polski – a słów na wiatr nie rzuca i czczych obietnic nie składa – jednak nie dokona tego wbrew Polakom.

Co więc powinniśmy robić?

SPIS TREŚCI NUMERU

 

EDYTORIAL

            2          Jerzy Wolak Pol – lol – ska…?

 

ŚWIAT

            3          Marcin Austyn Covid-19 przyspiesza Agendę 2030

            6          Marcin Jendrzejczak Winter is coming, czyli o złej zmianie na stanowisku prezydenta USA

 

POLSKA

             8        Bogdan Dobosz Tak nas widzą

            12        Krzysztof Gędłek Gen utracony?

            14        Andrzej Pilipiuk Żyć po swojemu

 

KOŚCIÓŁ

            16        Paweł Chmielewski Abu Zabi? Non praevalebit!

            19        Mateusz Ochman Raport o stanie wwwiary

 

GOSPODARKA

            21        Jakub Wozinski Niskoemisyjny skansen

 

ŚWIAT Z INNEJ STRONY

            24        Jerzy Zięty Płomienie

 

CYWILIZACJA

            28        Tomasz D. Kolanek To (nie) musiało się tak skończyć

            30        Agnieszka Stelmach  Co znaczy: koniec Dzikiego Zachodu w internecie?

 

WYCHOWANIE

            34        Kinga Wenklar Moda na słabość

            37        Bogna Białecka Wychowanie do zatracenia

            41        Tomasz A. Żak Dlaczego?

 

ORDO IURIS

            42        Jerzy Kwaśniewski Niemożliwe uczyńmy możliwym

 

TEMAT NUMERU: Stąd wyjdzie iskra

            45        Jerzy Wolak Z Polski wyjdzie iskra

            47        Sławomir Skiba Obudź się, Niniwo!

            49        Pozwólmy działać łasce  Rozmowa ze Sławomirem Olejniczakiem

            52        Adam Kowalik Nasze pięć minut

            54        x. Roman Kneblewski Czy powstanie jak Feniks z popiołów?

            56        Tomasz Cukiernik Jak zbudować w Polsce dobrobyt?

            58        Piotr Relich Historia, głupcze!

            60        Jakub Majewski Kto pokrzepi serca Polaków?

            63        Jacek Kowalski Wojna światów trwa

 

FELIETONY

            11        x. Roman Kneblewski Początek

            20        Bogusław Bajor Siła szaleństwa

            27        Krystian Kratiuk Jezu, ufamy Tobie?

            33        Piotr Doerre Pamięciobójstwo nie przejdzie

            44        Łukasz Karpiel Miara prawdziwej wielkości

            77        Valdis Grinsteins Gdy znika wiara w Boga

 

NASZE DZIEDZICTWO

            66        Andrzej Solak Polska odsiecz Hellady

            70        Jacek Kowalski Bar wzięty

            74        Grzegorz Kucharczyk Zmarnowana szansa

 

KU BOGU W WIEKU NIEWIARY

            78        Grzegorz Górny Powrót syna marnotrawnego

 

PRAWDA, DOBRO, PIĘKNO

            80        Jan Gać  Mediolańska zaraza w Polsce

            84        Piotr Podlecki Szkoła gladiatorów

            87        Marcin Więckowski Tradycja dla współczesności

            90        Jerzy Wolak To zła kobieta była, póki się nie nawróciła

            91        Nowości wydawnicze

            92        Leonard Przybysz Ku niebu czy ku Niebu?

 

WOKÓŁ KUCHNI

            94        Dorota Matacz-Bajor O kurczę pieczone, kaczka!

 

KRZYŻOWIEC XX WIEKU

            96        Plinio Corrêa de Oliveira Kamienie wołają do nas